อุทธาหรณ์  การใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๒๑๓  ต้องเป็นกรณีที่บุคคลถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองไว้  เท่านั้น
          รัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๒๑๓  และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของ
ศาลรัฐธรรมนูญ  พ.ศ.  ๒๕๖๑  มาตรา  ๔๖  มาตรา  ๔๗  และมาตรา  ๔๘  ได้กำหนดหลักเกณฑ์  วิธีการ  และเงื่อนไขในการยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญไว้ว่า 
          ๑. เมื่อตนเองถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองไว้  และการละเมิดนั้นเป็นผลจาก
การกระทำที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ  ให้ยื่นคำร้องต่อผู้ตรวจการแผ่นดิน  โดยการละเมิดนั้นต้องไม่ใช่ 
๑)  การกระทำของรัฐบาล  ๒)  รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญได้กำหนดกระบวนการร้องหรือผู้มีสิทธิขอให้ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาวินิจฉัยไว้เป็นการเฉพาะแล้ว  ๓)  กฎหมายบัญญัติขั้นตอนและวิธีการ
ไว้เป็นการเฉพาะ  และยังมิได้ดำเนินการตามขั้นตอนหรือวิธีการนั้นครบถ้วน  ๔)  เรื่องที่อยู่ในระหว่าง
การพิจารณาพิพากษาคดีของศาลอื่น  หรือเรื่องที่ศาลอื่นมีคำพิพากษา  หรือคำสั่งถึงที่สุดแล้ว  ๕)  การกระทำ
ของคณะกรรมการตามรัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๑๙๒  และ  ๖)  การกระทำที่เกี่ยวกับการบริหารงานบุคคล
ของคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม  คณะกรรมการตุลาการศาลปกครอง  คณะกรรมการตุลาการทหาร  รวมถึงการดำเนินการเกี่ยวกับวินัยทหาร
          ๒.  เมื่อผู้ตรวจการแผ่นดินได้รับคำร้องแล้ว  ให้ผู้ตรวจการแผ่นดินพิจารณาภายในหกสิบวันนับแต่วันที่รับคำร้อง  และต้องแจ้งผลการพิจารณาให้ผู้ร้องทราบภายในสิบวัน  เมื่อครบกำหนดเวลาดังกล่าว  หากว่าผู้ตรวจการแผ่นดินพิจารณาแล้วไม่ยื่นคำร้อง  หรือไม่ยื่นคำร้องภายในระยะเวลาดังกล่าว  ผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้อง
ต่อศาลรัฐธรรมนูญได้โดยตรง 
ข้อเท็จจริงมีอยู่ว่า  นาย ช.  กล่าวอ้างว่า  การที่กรม อ.  จ้างงานที่ปรึกษากับมูลนิธิแห่งหนึ่ง 
มีลักษณะเป็นการแข่งขันกับเอกชนและเป็นการปิดกั้นโอกาสการประกอบธุรกิจของบริษัทที่ปรึกษาเอกชน  โดยนาย ช.  ไม่ได้เข้าเสนอราคาในการจ้างงานดังกล่าวด้วย  เป็นการกระทำที่ขัดหรือแย้งต่อขัดต่อรัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๓  วรรคสอง  และมาตรา  ๗๕  วรรคสอง
          คดีมีประเด็นที่ต้องวินิจฉัยว่า  การแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการกระทำดังกล่าวทำให้สามารถ
ยื่นคำร้องตามรัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๒๑๓  ได้หรือไม่ ?

          ศาลรัฐธรรมนูญวางหลักไว้ว่า  เมื่อนาย ช.  ไม่ใช่ผู้เข้าเสนอราคาในการจ้างงานดังกล่าว  นาย ช. 
จึงไม่ใช่บุคคลซึ่งถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพโดยตรงจากการกระทำใด  เป็นเพียงการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างของหน่วยงานรัฐเท่านั้น  ศาลรัฐธรรมนูญจึงมีคำสั่งไม่รับคำร้องไว้พิจารณาวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๒๑๓
บทสรุป  รัฐธรรมนูญ  มาตรา  ๒๑๓  มีความมุ่งหมายสำคัญในการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ
ของผู้ถูกละเมิด  บุคคลที่จะยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญจึงต้องระบุอย่างชัดเจนว่าตนเองถูกละเมิดสิทธิ
หรือเสรีภาพอย่างไร  การแสดงความคิดเห็นในเรื่องต่าง ๆ  จึงไม่อาจใช้สิทธิต่อศาลรัฐธรรมนูญได้ 
(คำสั่งศาลรัฐธรรมนูญที่  ๕๘/๒๕๖๓)